باید ستاره ها را در چاه ِ شب بریزیم
مهتاب ِ برکه امشب ، آلودۀ جنون است
شب غرق در سیاهی ، بی ماه و بی ستاره
در برکه می درخشد ، ماهی که غرق ِ خون است
.
.
.
اتفاق تلخ
اینجا من از یک اتفاق ِ تلخ می میرم
بی تو سراغ ِ بوسه را از مرگ می گیرم
( اینجا کسی در حسرت ِ پیدا شدن گم شد
در خلوت ِ آئینه ات ، گم گشت تصویرم ... )
من می نویسم ما و تو خط می زنی من را
با سرنوشتم بی تو من انگار درگیرم
اینجا همیشه اتفاقی تازه می افتد
من هم اسیر ِ دست ِ بازیهای ِ تقدیرم
بی تو نماز ِ عشق را نیت نمی کردم
گوئی فراموشت شده فریاد ِ تکبیرم
بی من کدامین ماه را در خواب می بینی ؟!
من بی تو حتی از خود ِ خورشید هم سیرم
دیریست از چشمان ِ تو افتاده ام ای یار
اما دو جادوی ِ نگاهت کرده تسخیرم
سخت است از زنجیر ِ عشق ِ تو رها گشتن
از من پذیرا باش اینک عذر ِ تقصیرم
تشنه دیدار
بذار از نگاه ِ چشمای ِ سیات
دوباره به روشنائی برسم
شاید از غربت ِ قلب ِ عاشقم
بتونم به آشنایی برسم
همه از برق ِ نگاهم می خونن
که دلم تشنه دیدار ِ توئِه
توی ِ لحظه های ِ پاک ِ انتظار
تا ابد دلم خریدار ِ توئه
آخه تو مقدسی مثل ِ سحر
که شروع ِ واژۀ نیایشه
دل ِ من تنگه برای ِ دیدنت
قصه ، قصه نیاز و خواهشه
بگو از من نبُریدی ، تا دلم
توی ِ سینه دیگه از غم نمیره
یه روز از جادۀ آفتابی بیا
تا شبا سایه ات و از من نگیره
گیتا سلطانی