تبليغاتX
از واژه تا ترانه

                                                       به نام او ...

 

         

        بیا  به  بغض ِ  دلم  فرصت ِ   دوباره   بده                     

                                                            به آسمان ِ شبم  یک بغل  ستاره  بده

        ببین چه ساکت و خاموش بغض می شکند

                                                            بیا  جواب ِ دلم  را  به  یک  اشاره  بده

 

 

                                                                                           

 

 

شراب ِ عشق

 

تا باغبان ِ روحت از احساس کم دارد ،

کو  قطره ای تا  غنچه دل را  نیازارد ؟

 

مستانه  باید رفت  تا  اوج ِ  شکوفایی

وقتی شراب ِ عشق ِ تو بر غنچه می بارد

 

پُر کرده ایام  ِ مرا خوابی زمستانی

با تو  بهار  ِ مهربانی کم  نمی آرد

 

من بذرهایم مُرده در دامان ِ ناکامی

دستی به یاری در دلم امید می کارد

 

یک قطره جاری باش تا قلب ِ صدف  - تا من -

تا دستهایم با تو مروارید بشمارد ...

 

 

                                                          

 

 

                                          پروا

 

 

منم پَروای ِ  یک خواهش

توئی آماج ِ احساسم

پُر از شوق ِ عبور از شب

کمک کن راه و بشناسم

 

هنوز از ترس ِ این پرتاب

دلم پُر می شه از تردید

نمی دونم هدف دوره

یا چشمو می زنه خورشید

 

تو دستم واژه می لرزه

شاید این آخری باشه

نمی دونم چی بردارم

که تو قلبت دری وا شه

 

سلام و عشق و یک لبخند

سه تا پرتاب و  یک پیوند

دلم از مهر  ِ تو لبریز

پاهام از عشق ِ تو دربند

 

درای ِ قلبتو وا کن

از این تنهائی دورم کن

من از شبها گریزونم

بیا دریای ِ نورم کن

                  

                                                                                             گیتا سلطانی            

+ نوشته شده توسط گیتا سلطانی در پنجشنبه پانزدهم تیر 1385 و ساعت 9 قبل از ظهر |